Fotootje van Sara in de autostoel in de camper.

De vlucht ging heel goed. We zijn weer in Nederland!

Pim, Inge en Sara

Hoi allemaal,

Het zit er bijna op voor ons. Dinsdag vliegen we weer naar huis. Vandaag (maandag) dus alles opruimen en in de koffers proppen. We zaten dit weekend op een camping waar we 2 weken geleden ook waren. Een prettige camping in de buurt van san fransisco met van alles te doen. ‘s ochtends dus pannenkoeken eten en Sara gaat het liefst de hele dag naar de speeltuin of een stukje lopen.
De mussen vallen hier trouwens dood van het dak dus in het zwembad zijn we ook te vinden.

Zondag zijn we naar de factory outlet stores geweest. Dit zijn winkels van topmerken die tegen afbraakprijzen worden verkocht. We hebben veel spullen van tommy hilfiger gekocht. Dat zouden we in Nederland nooit doen, veel te duur. Broeken kosten omgerekend zo’n 20~25 euro en shirts 15~20 euro. Ook voor Sara hebben we het een en ander gekocht.
We hadden daarna wel een extra koffer nodig…
Sara zat in het winkelcentrum in een politie auto (zie foto) die je kunt duwen, heel handig. Toen we de koffer gingen afrekenen bleek dat ze de auto volgestopt had met portemonnees die ze van het schap gepikt had! Als we niet opgelet hadden waren we met een berg portemonnees de deur uitgelopen…

Zo, dat was het dan. Op onze laatste camping is er geen internet toegang dus dit is ons laatste verslagje voor de terugreis. We hebben er een geweldige vakantie opzitten!
We hopen dat we jullie met de verhaaltjes niet al te veel verveeld hebben en tot ziens in Nederland!

Vrz. vanaf mijn Nokia-telefoon

Hallo allemaal,

De laatste keer reden we de bergen van Crater Lake uit richting het zuiden, hopelijk naar de warmte en mooi weer. En dat klopte, sindsdien is het weer geweldig, rond 25 graden en nauwelijks een wolk te bespeuren! Eerst nog een stop gemaakt in het zuiden van Oregon (Klamath Falls). Prima camping; meteen de propaantank bijgevuld (pas voor de eerste keer) voor maar 10 dollar, dat kost echt niks hier. Benzine is per liter ook nog steeds maar 60 eurocent, al lust die camper van ons wel een slokje (een op 4 a 5 rijdt ie). Van Nederland hebben ze nog nooit gehoord hier, pas als je het over Holland hebt gaat er een belletje rinkelen. Bij het inchecken vroegen ze waar ik vandaan kwam. “Netherlands” antwoordde ik. Zij verstond “Neverlands”. “Dat is toch dat park van Michael Jackson?”.
Daar heeft ie overigens nu niet veel meer aan. Z’n dood is natuurlijk volop in het nieuws en ook op de radio draaien ze bijna alleen maar liedjes van Michael Jackson.

Maandag zijn we richting Mount Shasta gereden. Inge wilde daar graag heen, al had ik m’n twijfels. Ik had er nog nooit van gehoord. Onterecht, want dat is een hele mooie berg (zie foto). Hij staat bijna alleen in het landschap, het doet me denken aan Mount Fuji, al heb ik die nooit zonder wolken kunnen zien. Al op 100km afstand zie je de berg eenzaam boven het landschap uittornen. We hebben hier een camping opgezocht en zijn er twee dagen gebleven. Lekker weinig gedaan, beetje naar het zwembad (wel koud, want onverwarmd). Ik was ook gelukkig want er was ook een flipperbak. We raakten aan de praat met twee oudere dames, en al heel snel wilden ze weten hoe het zat met ouderenzorg in Nederland, abortus, enz. De een was fel tegen abortus, de ander was wat gematigder. Over het algemeen is men wel erg conservatief hier. Sara had het ook erg naar haar zin; de speeltuin was vlak om de hoek.

Woensdag zijn we richting Lassen Volcanic National Park gereden. Dit is het laatste park wat we bezoeken. Zoals de naam al aangeeft is het een vulkanisch landschap, met prachtige bergen en bossen. Ook hier lagen er weer dikke pakken sneeuw langs de kant van de weg. Het pad dat we wilden bewandelen was niet te lopen: er lag nog een halve meter sneeuw! We hebben wel lager in de vallei langs het meer gelopen en de thermische bronnen gezien. Erg mooi! De geur (zwavel) en het uiterlijk doen aan Yellowstone denken, al is het wel kleiner.

De camping waar we twee dagen verbleven was veel lager gelegen, dus we konden ‘s avonds lekker barbequen en overdag zwemmen.
We moeten trouwens uitzoeken of ze in Nederland ook Hurst ketchup verkopen, die is nog lekkerder dan Heinz! Inge kreeg nog de schrik van haar leven toen bleek dat de deur van de badkamer niet meer openging. Om ‘m te openen hadden we een schroevendraaier nodig en die hadden we niet bij ons. Dat betekent ‘s nachts naar de toiletten! Ojee!!!

Er verbleef op de camping ook een stel dat waarschijnlijk Amish was. Het meisje had een “kleine-huis-op-de-prairie” jurk aan (inclusief kapje) en hij was normaal gekleed, maar wel met enorme spierballen, waarschijnlijk van het houthakken. Ze verbleven in hun pickuptruk, waar ze op de bak een rond tentje hadden gezet. Nou ja, het is weer eens wat anders dan een huifkar.

We zijn nu weer wat zuiderlijker (Red Bluff) op een camping die splinternieuw is. Het zwembad is grandioos, supergroot! Morgen rijden we weer verder naar San Fransisco, het zit er dan bijna op.

Groeten!

Hallo allemaal,
De vorige keer verlieten we de redwoods om richting de staat Oregon ten noorden van Californie teb rijden. In Oregon zijn we nog niet eerder geweest. Eerst hebben we nog een tussenstop gemaakt in Klamath op een luxe camping. Na weer wat aarzelen wilde Sara ook zwemmen. Natuurlijk wilde ze weer voortdurend van de kant af in het water springen, we hadden het er maar druk mee. Veel minder aarzeling was er bij het eten van de op de camping gemaakte pizza.
Het meisje dat de bestelling opnam was doof, dus ik had handen en voeten te kort om uit te leggen dat er niet te veel kaas op moest en de pepperoni en olijven maar aan 1 kant, want die lust Inge niet. Uiteindelijk geloof ik dat ze het snapte. Hoe ze daar de orders aannemen als het echt druk wordt is me een raadsel, maar de pizza was echt superlekker.
‘s Avonds hebben we nog sterren gekeken. We hebben de sterrenbeelden schorpioen, boogschutter en weegschaal gezien. Verder de zwaan en kleine en grote beer. Ook de melkweg was te zien, in Nederlands eigenlijk nooit zichtbaar.

Vrijdag zijn we dan echt in Oregon aangekomen. Helaas zat de camping die we op het oog hadden vol, dus dan maar naar een koa, een prima camping maar wat dicht bij de snelweg. Nog steeds lekker weer trouwens.

Zaterdag reden we richting Crater Lake, een meer hoog in de bergen dat 10000 jaar geleden is ontstaan doordat een grote vulkaan in elkaar stortte. De caldera heeft zich daarna met regen en sneeuw gevuld, zodat een superhelder en diep (meer dan 1,5 km) meer ontstond. Je kunt er niet zwemmen omdat het water maar 7 graden is. Er gaat geen enkele rivier in of uit Crater Lake. De foto’s zijn rond dit meer gemaakt, behalve die van de barbeque. Zoals gezegd ligt het meer nogal hoog. Onderweg werd dit wel duidelijk toen we sneeuw langs de kant van de weg zagen liggen. In het begin denk je nog dat het er voor de sier ligt, maar op een gegeven moment lag het een halve meter hoog!
Op onze camping lag ook nog flink sneeuw, al was de weg wel goed vrij. We waren wel blij met onze verwarmde camper. Tegenover ons stond een groep chinese tent campeerders te bibberen. Ze hadden al dekens om zich heen geslagen tegen de kou. Met kunst en vliegwerk draaiden ze op hun 1 pitter een maaltijd in elkaar. Die mislukte ook nog eens, want even later gooiden ze de inhoud van het pannetje in de bosjes. Dat konden we goed zien door het raampje terwijl wij lekker zaten te eten.
Niet veel later kwamen de mutsen en handschoenen te voorschijn, waarna we vriendelijk hebben gezwaaid en de kachel een graadje hoger hebben gedraaid.

‘s Ochtends wachtte ons een tegenvaller: dikke bewolking en natte sneeuw. En zo begon de zomer (21 juni) dus erg koud. Ik kreeg nog wel een cadeautje voor vaderdag van Sara: een papieren boom met stickertjes erop. Door de bewolking waren het meer en de omringende bergen niet goed te zien. We zijn eerst maar gaan eten wat geen slechte zet was want niet alleen het eten was erg goed, de hemel trok ook een beetje open. Zo konden we toch nog even genieten van een prachtig uitzicht over het enorme meer met de besneeuwde bergen in de verte.

Inmiddels waren we wel toe aan weer wat warmte en zijn we de bergen uitgereden, terug richting Californie. Onderweg natuurlijk weer “de eekhoorns” (knabbel en babbel), zoals Sara de dvd noemt, opgezet. Ze krijgt er geen genoeg van. We lijken net een rijdende cartoon. Tot de volgende keer!

Vrz. vanaf mijn Nokia-telefoon

Hallo allemaal,

De vorige keer verlieten we san fransisco richting de kust. We zijn eerst op een luxe camping ten noorden van de stad gestopt voor 2 nachten. Dat was wel even fijn: zwembad, speeltuin en een reacreatieprogramma. ‘s Ochtends op z’n amerikaans pannenkoeken eten (met een worstje!?) en ‘s avonds barbequeuen. Alleen jammer dat Pim in de supermarkt niet goed had opgelet en vegetarisch ‘vlees’ gekocht. Dom. Het smaakte toch goed. Alles heel gezellig dus en het weer zat ook mee; Sara wilde er niet meer weg.
De campers en caravans hier zijn echt mega. Wij waren de kleinsten van ons rijtje. We waren omringd door campers groter dan touringcar bussen…

Maandag zijn we weggereden richting de kust. In westport vonden we een mooie camping direct aan het strand. Daarvoor moesten we wel door enorm bochtige en nauwe wegen. Met het zweet in de handen manouvreerde Pim de camper door de bossen en heuvels. Op dat moment is de camper toch wel erg groot. Op het strand heeft Sara lekker in het zand gespeeld zoals op de foto te zien.
Let trouwens niet te veel op de kwaliteit van de foto’s, die is niet best. Ze komen van m’n mobiel, de ‘echte’ komen natturlijk later.
Nadat we de zon zagen zakken in de zee en een wijntje gingen we slapen.

De volgende dag reden we naar ‘redwood country’. Dit is een gebied met enorm dichte en donkere bossen waar de hoogste bomen ter wereld staan, velen hoger dan 100 meter. We kozen daar weer een state camping uit. Primitief maar vaak wel erg mooi. Ook deze camping vlak bij het visitor center van ‘avenue of the giants’ stelde niet teleur. Enorm dikke en hoge bomen omringen ons. Zelfs overdag is het er bijna donker.
Het valt ons op dat er veel families met kleine kinderen komen.
Tussen de middag gaan we vaak ergens eten zodat we het ‘s avonds simpel aan kunnen doen. ‘s Avonds nog even fikkie stoken in de fire pit maakt het compleet.

Woensdag reden we naar een ander gedeelte van het park. Van horen zeggen stond daar een nog mooiere camping. Alleen de weg was wat slecht zei de vrouw in het visitor center, maar je kunt er gerust met een camper heen. Dat hebben we geweten. Een enorm hobbelige,maar vooral nauwe weg leidde naar de camping. Bij elke bocht bidden dat je geen tegenliggers tegenkomt. Op 1 plek moest je tussen twee bomen door waar we aan beiden kanten maar 10-20 cm ruimte overhielden…. Een olifant heeft nog meer ruimte op een wc.
Gelukkig ging alles goed en kwamen we aan op inderdaad aan op een hele mooie camping, albee creek. We zochten nu een plaats uit met veel zon. Onze bear locker heeft geen deur, dus hopelijk niet al te veel beren hier, al was er laatst nog 1 gezien. Onderweg hebben we nog een wandeling langs ‘founder’s grove’ gemaakt waar de grootste bomen staan, en liggen. De bomen worden heel oud, maar vallen dan soms zomaar om.

Tot de volgende keer!

Vrz. vanaf mijn Nokia-telefoon

Hallo allemaal,

We hebben Yosemite alweer gehad. Dit is het enige park waar we al eerder zijn geweest, maar dat is geen straf. Het is echt schitterend. De camping ligt in de vallei tussen half dome en een andere bergwand in. Reserveren op de camping hadden we in januari al gedaan en dat was nodig ook. Binnen een kwartier waren toen alle plekken weg. De camping is dus, zeg maar, heel gezellig, maar zonder faciliteiten.

Woensdag zijn Ed en Anna langs geweest. Heel leuk dat we ze hier ontmoeten! Eerst hebben we een bakkie gedaan en elkaars verhalen verteld. Edje (zo noemt Sara de 2 meter lange Ed) heeft met Sara gedold en we hebben wat gevoetbald. Al het eten moest weer in de bear locker anders krijg je s nachts bezoek. Toen we even vergaten ‘m dicht te doen zat er meteen een eekhoorn in!

We hebben fietsen gehuurd, erg duur maar wel leuk. Op die manier hebben we de vallei verkend en oa naar mirror lake gefietst. Helaas sloeg toen het weer om zodat er weinig mirror te bespeuren viel. Sterker nog, het begon keihard te regenen. Op de camping teruggekomen zijn we met z’n allen wat gaan eten. De volgende dag was het weer veel beter en zijn we naar de grootste waterval gelopen. Het ging nogal bergop, dus het was een uitdaging. Sara wordt later bergbeklimmer want een groot deel liep ze zelf! Het kon niet stijl genoeg. Het resultaat is te zien op de foto.

Vrijdag zijn we weer vertrokken. Ik schrok me rot, want toen we net op weg waren stak 50m voor de camper een beer de weg over!!! Het ging heel snel en Inge zat net de andere kant op te kijken… Gelukkig zag ze ‘m nog net tussen de bosjes weglopen. Gaaaaaf!

We zitten nu op een minder gezellige camping in de buurt van san fransisco. We moeten terug naar het verhuurbedrijf vanwege een probleem met de linker buitenspiegel. Vervelend, maar we verliezen niet gek veel tijd. Daarom gaan we nu eerst richting de kust in plaats van dat dat de afsluiter wordt.
Later meer!

Vrz. vanaf mijn Nokia-telefoon

Vrijdag zijn we het sequioa park ontvlucht vanwege de regen. Het plan was om nog 2 dagen te blijven maar als het pijpenstelen regent dan is de lol er gauw af. We zijn daarom direct naar een kamping buiten de bergen gereden. De rit ernaar toe was spannend omdat het geweldig mistte. Maar zodra we de bergen uitreden klaarde het weer op. We zitten nu op een luxe camping met zwembad en een speeltuintje. Overdag is het 25 graden dus geen klagen. Even lekker rustig aan. Meteen maar een barbeque gekocht. Het water in het zwembad is steenkoud maar Sara liet zich niet kennen. Na een halfuur aarzelen wilde ze er toch in. Het uitzicht vanaf het zwembad is grandioos, het kijkt uit over het dal. Verder geen enge beesten hier natuurlijk tenzij je de woodpeckers meerekent… Morgen gaan we naar yosimite park; we zijn dan weer een aantal dagen uit de lucht. We verheugen er ons op; hopelijk is het weer daar beter dan in sequioa.
Tot kijk weer!

Vrz. vanaf mijn Nokia-telefoon

Hoi allemaal,

Het is weer een paar dagen geleden dat we voor het laatst iets van ons hebben laten weten. Dat komt omdat we in sequia national park hebben gebivakkeerd waar er nauwelijks faciliteiten zijn, zeker geen gsm dekking of internet.
Dit park is echt schitterend; het is natuurlijk bekend om zijn sequia bomen die de grootste van de wereld zijn. De foto laat de sherman tree zien, qua gewicht het grootste levende organisme ter wereld! 100 meter hoog, 36m omtrek en 3000 jaar oud. Het park zit midden in het sierra nevada gebergte om 2km hoogte. Het kan soms koud zijn werd gezegd en dat hebben we geweten. We werden donderdagochtend getrakteerd op 4cm sneeuw! Zelfs voor deze omgeving is het bijzonder dat het in juni nog sneeuwt. Hebben wij weer! Nou ja, we waren allang blij dat we niet in een tent zitten zoals de meeste campeerders hier… Woensdag was het nog korte broeken weer en hebben we een berg beklommen. Een stijle trap van 400 treden leek te hoog voor ons met de kleine meid. Maar Sara vond het prachtig en heeft de 100m omhoog zelf geklommen! Iedereen die we tegenkwamen maakten leuke opmerkingen en moedigden Sara aan. Er waren volwassenen bij die halverwege om wilden draaien, maar toen ze zagen dat een meisje van 2 het aankon, lieten ze zich niet kennen en liepen door. Zowiezo zijn ze hier erg leuk met kinderen. veel mensen maken een praatje en maken grapjes met haar. Woensdagavond sliepen we echt in de middle of nowhere op een camping midden in het berengebied. Een ander Nederlands stel kwam net uit las vegas en moesten even wennen aan de temperatuur… We hebben nog geen beren gezien, wel “bambies” en een coyote die over de camping dwaalde. Met de camper gaat het goed; we hebben nu door hoe alles werkt en hoe je op een camping zonder faciliteiten (geen water stroom of afvoer op de plek) toch alles bij de hand hebt. Dat was het weer!

Vrz. vanaf mijn Nokia-telefoon

Rijden met de camper gaat goed. Je moet vooral rekening houden met uitzwenken en de remweg. Optrekken doet ie prima. Alles rammelt wel onderweg, maar misschien kunnen we daar wat aan doen. Alles zit erop en eraan, koelkast, koffiezetter en magnetron. Inge vindt vooral de wc aan boord handig… Sara vindt het allemaal erg leuk in de “grote witte auto”.
Vandaag zijn we op de camping gebleven. Er is een speeltuin en een lokale trein die steeds rondjes rijdt. Ze maken ook champagne hier… Sara is erg onder de indruk van de pauwen en de eekhoorns. Je struikelt er bijna over. Ze zegt steeds: sara niet bang voor de pauw.

Morgen gaan we weer verder. Inge gaat dan ook rijden, dus ik zal de lokale verkeerspolitie inlichten…

Vrz. vanaf mijn Nokia-telefoon